فهرست مطالب
اشاره
فقه سلامت و پزشکی، هم نوپدید است و هم مسبوق به سابقه. مسبوق به سابقه، ازاینجهت که از دیرباز، برخی مسائل آن در کتب فقهی از قبیل مکاسب، نکاح و طهارت و صوم مطرح بوده است؛ و نوپدید، ازاینجهت که تجمیع مسائل آن تحت یک باب فقهی در کنار مسائل فراوانی که در زمان اخیر به آنها اضافه شدهاند، سابقه زیادی ندارد. حجتالاسلام غلامرضا حلوانی، پژوهشگر فقه معاصر، در این یادداشت اختصاصی، ابعاد گوناگون فقه سلامت و پزشکی، از حیث تعریف، سرفصلها، روش تبویب و اهم مسائل آن را بررسی کرده است.
فقه سلامت و پزشکی چیست؟
دررابطهبا چیستی فقه سلامت و پزشکی باید گفت این شاخه از فقه به مسائل شرعی مربوط به درمان بدن انسان میپردازد. فعالیتهای پزشکی که موضوع آن بدن انسان است، مانند همه کنشهای انسانی، دارای حکم شرعی است که فقیه به این مباحث از حیث این که اقدامی مربوط به بدن انسان است توجه نشان داده و آن را زیر ذرهبین شرع قرار میدهد و با استناد به ادله و مدارک فقهی حکم آن را استخراج مینماید.
فقه پزشکی اگرچه نه با این عنوان، اما همواره در فقه موردتوجه فقیهان واقع گردیده و مسائل متعددی را در ابواب گوناگون و مرتبط فقهی به خود اختصاص داده است؛ مسائلی که گاه آن را در باب نکاح مثل مسائل مربوط به نگاهکردن به اجنبی، گاه در بخش دیات مثل احکام سقطجنین و دیگر ابواب، خود را نمایان کرده است. اما اگر گذشتگان از فقها به دلیل محدود بودن مسائل فقهی مرتبط با پزشکی و سلامت، دغدغه تأسیس بابی جداگانه و رسیدگی به احکام آن در بخشی مستقل از فقه را نداشتند لیکن امروز، پیشرفت دانش پزشکی و ظهور زمینهها و ابداعات و نوآوریهای گاه شگفتانگیز در این علم، توجه ویژه و گشودن عرصه مطالعاتی مستقل در فقه برای رسیدگی به مسائل شرعی روزافزون پزشکی را طلب مینماید. در حال حاضر علم طب با تعمق در بدن انسان و تجزیهوتحلیل آن و کشف قواعد و قوانین مربوط به آن و پیبردن به لایههای زیرین و عناصر تشکیلدهنده بدن انسان و قواعد و قوانین موجود در آن، گامهای نوین و بلندی در زمینههای مختلف پزشکی برداشته و این امر چالشهای جدید و روزافزونی را در فقه ایجاد نموده است. مسائلی مانند سقطجنین، رحم اجارهای، پیوند اعضا، تشریح بدن انسان و دهها مسئله ریزودرشت دیگر که باعث میشود نیاز به بنیاننهادن باب فقهی جدید که مسائل معتنابه پزشکی را در یک جا گردآورده و به طور ویژه مورد کنکاش فقهی قرار دهد بیشازپیش احساس شود.
تفاوت فقه سلامت و پزشکی با ابواب فقه مشابه
با تعریفی که از فقه پزشکی ارائه شد میتوان به تفاوت آن با شاخههای مطالعاتی فقهی مانند فقه اخلاق و معنویت، فقه قضا و جزا و فقه اقتصاد بیان کرد.
چنانکه گفتیم فقه پزشکی مربوط به مسائلی است که در اثر ارتباط بین پزشک و بدن انسان به وجود میآید؛ فقه پزشکی به محدوده تصرف پزشک در بدن انسان، چگونگی این تصرف، و مواردی ازاینقبیل که مربوط به بدن انسان است میپردازد؛ اما بدن تنها یکی از ساحات وجودی انسان است که موضوع فعالیتهای درمانی پزشکی قرار میگیرد. ساحت روان یا روح و نفس انسان که مرتبط بااخلاق و معنویت است نیز دارای کنشها و فعالیتهایی است که احکام تکلیفی بر آن حاکم است که همان فقه اخلاق یا فقه معنویت است. به بیان دیگر، در مباحث مربوط به فقهالاخلاق بنا بر یک تعریف از این عبارت، موضوع بحث افعال جوانحی و قلبی انسانمانند تکبر، حسد، سخاوت و غیره و استخراج حکم شرعی آنها بر اساس ادله و مستندات فقهی است که تفاوت دارد با آنچه که در ارتباط با بدن انسان انجام میشود و عنوان پزشکی و درمان به خود گرفته است.
همچنین فقه پزشکی با فقه جزا و قضا که به احکام شرعی مربوط به فصل خصومتها و حدود و تعزیرات و قصاص میپردازد متفاوت است. رفتار پزشک در سیر درمان و فعالیتهای مرتبط با سلامت میتواند موجب پدیدآمدن اختلاف بین بیمار و پزشک و وقوع جرایم و تخلفاتی گردد که حل آن و تعیین حکم مربوط به آن بر عهده فقه قضا است؛ اما بر رسیدن آن در این باب فقهی نه از جهت بستر بهوجودآمدن آن یعنی پزشکی است؛ بلکه آن چه اهمیت دارد عنوان قضایی و جزایی است که بر این فعل مترتب میشود درحالیکه در فقه پزشکی خود عمل مستقیماً موردبحث قرار میگیرد و حکم تکلیفی آن که حرمت، وجوب، کراهت، استحباب یا اباحه است و یا حکم وضعی آن استخراج میگردد.
بهعنوانمثال در فقه جزا ممکن است پزشک بهواسطة عملی که منجر به سقطجنین گردیده مجازات شود؛ اما در فقه پزشکی خود این عمل موردبحث قرار میگیرد و حکم شرعی آن استنباط میگردد
در فقه پزشکی حکم عمل به دست میآید؛ اما در فقه جزا و قضا بررسی میشود که عمل ممنوعه دارای چه عقوبت و مجازاتی است؛ بنابراین عمل پزشک در سقطجنین بهعنوان مسئلهای در فقه پزشکی که به دنبال استخراج حکم شرعی فعالیتهای درمانی و پزشکی است مورد تحقیق قرار میگیرد و سؤال میشود که آیا پزشک مجاز به انجام چنین عملی هست یا خیر؛ اما در فقه جزا کاری با این که این عمل بر اساس یک عمل پزشکی یا تصادف یا برخورد فیزیکی و غیره است ندارد؛ بلکه به دنبال کشف مجازات سقطجنین بهطورکلی است. در آنجا میخواهیم برای پزشک تعیین تکلیف کنیم و حدود شرعی فعالیتهای او را به دست آوریم و در اینجا میخواهیم ببینیم با چنین عملی در نظام قضایی اسلام فارغ از بستر حدوث آن، چگونه برخورد شده است؟
همچنین اقتصاد علم بررسی تولید ثروت و مصرف کالاها و خدمات و فعالیتهای مربوط به آن تعریف شده و آن بخش از فقه که دراینرابطه بحث میکند فقه اقتصاد نامگرفته است. مسائل اقتصادی که در فقه اقتصاد بحث میشود میتواند مربوط به فعالیتهای پزشکی باشد؛ مثلاً بررسی جواز یا عدم جواز فروش کلیه یا معامله اعضای بدن مرده و غیره، مسئلهای اقتصادی است که در فقه اقتصاد نسبت به جواز یا عدم جواز آن بحث میشود. به بیان دیگر، در فقه اقتصاد میتوان به اموری که مربوط به بدن انسان است از دیدگاه اقتصاد اسلامی نگریست و صحت یا بطلان معاملهای را بررسی کرد؛ مثلاً خریدوفروش اعضای بدن که مربوط به بدن انسان است مسئلهای است اقتصادی؛ اما از فقه پزشکی که در ارتباط با اقداماتی که برای سلامت و بهداشت بدن صورت میگیرد متفاوت است.
روشهای تقسیم مباحث فقه سلامت و پزشکی
روشهای مختلفی برای طرح مباحث فقه سلامت و پزشکی میتوان برگزید. در یک روش میتوان مباحث آن را به مسائل پزشکی پیش از تولد مثل مسائل غربالگری جنین، سقطجنین و غیره؛ مسائل در هنگام حیات که مباحث فقهی مربوط به درمان و بهداشت انسان در دوره زندگی او را تحت پوشش قرار میدهد و آنها را از دیدگاه فقهی بررسی میکند، مثلاً آیا اهدای عضو جایز است یا حکم رحم اجارهای چیست، طبابت توسط نامحرم چه حکمی دارد و مباحثی ازاینقبیل که در شرایط حیات فرد به وجود میاید و فقه پزشکی باید به آن پاسخ دهد؛ و مسائل بعد از مرگ انسان که به مطالعه فقهی آنچه در ارتباط با اقدامات پزشکی بعد از مرگ انسان از قبیل اهدای اعضا و تشریح بدن مسلمان به وجود میاید میپردازد، تقسیم کرد
در روشی دیگر میتوان مباحث فقه مذکور را به فقه معاینه مانند جواز معاینه نامحرم، لزوم رضایت برای معاینه، حکم معاینات غیرضرور و غیره؛ فقه درمان که به مباحث فقهی مربوط به درمان مثل درمان با محرمات، درمان با داروهای زیانآور، نقش رضایت بیمار در درمان و مواردی مانند آن؛ فقه تحقیقات نوینپزشکی که به مسائلی مانند تغییر جنسیت، رحم اجارهای، عقیمسازی و مسائلی مانند آن؛ و فقه بهداشت و سلامت که به مباحث مربوط به راهکارها و روشهای بهداشتی و سلامتی افراد نگاه فقهی افکنده و از این دیدگاه آن را بررسی مینماید، تقسیم نمود.
به نظر میرسد تقسیم دوم به جهت سعه و گستردگیای که در پوشش مسائل فقه پزشکی دارد مناسبتر کارآمدتر و کاملتر است؛ چرا که باتوجهبه این که بحث را بر روی اقدامات پزشکی و اعمالی که در این مسیر انجام میشود متمرکز کرده و این شیوه علاوه بر این که مباحث تقسیمبندی قبل را در خود دارد به لحاظ این که مسائل بهداشت و سلامت را که حیطهای جدا از درمان دارد را شامل میشود، کاملتر و منقحتر است، علاوه بر اینکه در بخش درمان مسائل مربوط به داروسازی نیز موردتوجه قرار میگیرد؛ امری که در تقسیم اول، توجه به آن، چندان واضح به نظر نمیرسید.
سرفصلهای فقه سلامت و پزشکی
سرفصلهای این فقه را بر اساس تقسیمبندی مباحث آن میتوان ترتیب داد؛ به این صورت که فصلی با عنوان فقه معاینه، فصلی دیگر تحت عنوان فقه درمان، فصلی با عنوان فقه تحقیقات نوینپزشکی، و فصل نهایی به نام فقه بهداشت و درمان معین گردد و مباحث فقه سلامت و پزشکی حول این فصول تدوین یابد.
مهمترین مسائل فقه سلامت و پزشکی
همانطور که گفتیم در فصول فقه پزشکی مباحث و مسائل گوناگونی مطرح میگردد.
در فقه معاینه مسائل متعددی امکان طرح دارد؛ مثل رضایت در معاینه، معاینه توسط نامحرم، معاینه اعضای تناسلی بدن و… اما شاید بتوان گفت اهم مباحث مربوط به فقه معاینه، بحث معاینه توسط نامحرم است که در اقدامات پزشکی شایع بوده و از موارد مورد ابتلا که بسیاری از متشرعین را درگیر آن میکند به شمار میآید. البته این مسئله از گذشته موردتوجه فقیهان بوده و نسبت به آن فتاوای واضح و روشنی دادهاند؛ اما امروزه باتوجهبه مسائل جدیدی که در پزشکی و روش درمان به وجود آمده پرسشهای فقهی جدیدی نیز ایجاد شده که لازم است نسبت به آن توجه نشان داده شود و دیدگاه شرعی اتخاذ گردد.
همچنین فقه درمان دارای مسائل متعددی از قبیل احکام وسایل درمان، مستحبات درمان، کارهای جایز در درمان، کارهای مکروه در درمان، کارهای حرام در درمان، درمان با محرمات، وجوب درمان توسط پزشک، مسئولیت کادر درمان در قبال بیمار، احکام مرتبط با بیمار در درمان و مواردی مانند آن است. میتوان گفت یکی از مباحث مهم در فقه درمان و شاید مهمترین مسئلهای که باتوجهبه درمانهای نوینپزشکی اهمیت دوچندان یافته است، بحث مسئولیت پزشک و کادر درمان در جریان درمان است؛ مسئلهای که اگرچه از گذشته تا به امروز موردتوجه فقیهان بوده؛ اما هنوز دارای افقهای گشوده نشده و مباحث مغفول مانده فراوانی است.
اهمیت این دسته از مباحث به این دلیل است که در پزشکی بهواسطة ارتباطی بی واسطهای که درمانگر با بدن افراد به شکلهای مختلف دارد و در بسیاری از مواقع مجبور به تصرف در بدن بیمار است در مواقع زیادی منجر به وقوع حوادثی به بدن شخص میشود که باید مسئولیت پزشک و ضمانی که دراینرابطه متوجه او است از نظر فقهی کاملاً روشن شود. این مسئله به دلیل حساسیت موجود در آن بسیار حائز اهمیت است و فراوانی این قبیل وقایع در معالجات پزشکی و فعالیتهای مربوط به سلامت اهمیت آن را دوچندان کرده است.
فقه تحقیقات نوینپزشکی چنان که گفتیم فصل دیگری از مباحث فقه پزشکی و سلامت است که دارای مسائل مختلف و جدیدی است که موردتوجه فقهی قرار گیرد. امروزه و با پیشرفت علم اقدامات جدیدی در پزشکی انجام میشود که میتوان آنها را از مسائل مستحدثه پزشکی به شمار آورد که تاکنون در فقه چندان مورد عنایت قرار نگرفته و یا کمتر به آن توجه نشاندادهشده است. این فصل از مباحث فقه پزشکی خود دارای مسائل گوناگونی از قبیل تغییر جنسیت، رحم اجارهای، عقیمسازی، پیوند اعضا، شیوههای جدید القای بارداری، و نمونههای دیگر ازایندست که مربوط به دستاوردهای تحقیقات نوینپزشکی هستند، است.
اگر مراد از اهمیت مسائل موردنظر این باشد که این مسئله به دلیل جدید بودن آن مورد تحقیق واقع نشده یا چندان به آن پرداخته نشده است باشد شاید بتوان گفت تغییر جنسیت موضوع نوینی است که عمر چندانی در پژوهشها و عملهای پزشکی نداشته و در فقه نیز به دلیل ابهام در موضوع و روشن نبودن حدود و ثغور آن، مباحث دامنهدار و روشنگرانهای نسبت به آن انجام نگرفته است و جا دارد که در تحقیقات فقهی – پزشکی جایگاه ویژهای به آن اختصاصدادهشده و به طور مبسوط موردتوجه قرار گیرد. درعینحال، مسائل مرتبط با بارداریهای نوین و شیوههای جدیدی که در بارداریهای مصنوعی به کار گرفته میشود به دلیل شیوع و فراگیری آن و نو به نو شدن روشهای آن، کاندیدای خوبی برای اهم بودن در این شاخه از فقه پزشکی میتواند به شمار آید.
در آخر، فقه بهداشت و سلامت که به بررسی روشها و وسایل پایش بهداشت فردی و اجتماعی و سنجش سلامت روانی و معنوی در مقاطع مختلف سنی و به مسائل فقهی ارائه مراقبتهای معنوی و مباحث فقهی مربوط به پیشگیری از بیماریها میپردازد و دارای مباحثی همچون بهداشت فردی، بهداشت اجتماعی یا عمومی، سلامت جسمی، سلامت روانی و معنوی و پیشگیری از بیماریها است. از اهم مباحث این شاخه از فقه سلامت و پزشکی، میتوان به مباحث بهداشت فردی و عمومی که شامل بهداشت جسمی و بهداشت روانی است اشاره کرد.