اشاره: حداقلی و حداکثری، دو رویکردی است که اگرچه در بسیاری مواقع دررابطهبا دانش فقه مطرح شده و «فقه حداقلی» و «فقه حداکثری» نام میگیرد؛ اما بسیاری منشأ این نزاع را در نزاع در حداقلی و حداکثری بودنِ دین میدانند. برخی نیز علاوه بر فقه، آن را در حقوق نیز جاری میدانند. در هر روی، باتوجهبه این امر، نمایه مقالات «رویکرد حداقلی و حداکثری به فقه» را در سه بخش فقهی، حقوقی و کلامی تنظیم کردیم. بخش اول، موضوع اصلی این مجله است. بخش دوم، ثمرات فقهی این دو رویکرد در دانش حقوق است. و بخش سوم، به باور بسیاری، منشأ اصلی این نزاع در دانش فقه است.
الف) فقهی
- نقد نظریه حداقلی در قلمرو فقه اسلامی؛
علی ربانی گلپایگانی، مجله قبسات، شماره ۲۸، سال ۱۳۸۲.
- فقه حداقلی و مقابله با جنگ نرم: یک مطالعه تطبیقی؛
حسین نجاتی و مهدی ذوالفقاری، مجله مطالعات فقهی، شماره ۱۲، ۱۳۹۳.
- فقه و عدالت اجتماعی: رویکرد حداقلی در جوامع اسلامی؛
محسن احمدی، مجله مطالعات اجتماعی اسلامی، شماره ۴۵.
- فقه و زنان: رویکرد حداقلی در حقوق زنان در جوامع اسلامی؛
سارا یوسفی، مجله فقه و مطالعات زنان، شماره ۹، سال۱۴۰۱.
- رویکرد حداقلی در تطبیق فقه با تحولات اجتماعی؛
امیر حسینزاده، مجله فقه و تحولات اجتماعی، شماره ۱۶، سال۱۴۰۲.
سید صادق حقیقت، مجله آیینه پژوهش، شماره ۱۹۴، خرداد و تیر ۱۴۰۱.
سید رضی موسوی گیلانی، عصر آدینه، شماره ۳۱، بهار و تابستان ۱۳۹۹.
ب: حقوقی
سید حسن علوی، مجله مطالعات فقه اسلامی و مبانی حقوق، شماره ۴۹، شهریور ۱۴۰۳.
| ۹. سیاست کیفری حداقلی در فقه امامیه (با نگاهی به حقوق ایران)؛ |
| مهدی اسماعیلی و دیگران، مجله پژوهشهای فقه و حقوق اسلامی، شماره ۶۹، آذر ۱۴۰۱. |
- اصل حداقل بودن حقوق جزا در حقوق کیفری ایران؛ چالشها و راهکارها؛
طاهره بخشیزاده و حسین غلامی، مجله آموزههای فقه و حقوق جزا، شماره ۳، پیاییز ۱۴۰۲.
ب) کلامی
ولی ﷲ عباسی، مجله قبسات، شماره ۳۰ و ۳۱، ۱۳۸۳.
رضا حبیبی و دیگران، مجله اندیشه نوین دینی، شماره ۴۲، پاییز ۱۳۹۴.
محمد سبحانینیا، مجله پژوهش های اعتقادی کلامی، شماره ۱۲، زمستان ۱۳۹۲.
حسن قره باغی و صفدر الهیراد، مجله معرفت، شماره ۲۷۱، تیر ۱۳۹۹.
سید احمد حسینی، مجله مطالعات فلسفی کلامی، شماره ۲۱، بهار و تابستان ۱۴۰۱.
خدیجه محمدپور مرزبالی و فرزاد حسینی، مجله سیاستپژوهی ایرانی، شماره ۱۸، زمستان ۱۳۹۷.
عباس یوسفی تازه کندی، مجله پژوهش دینی، شماره ۲۵، پاییز و زمستان ۱۳۹۱.
عبدالرحیم سلیمانی، مجله فلسفه دین، شماره ۲، تابستان ۱۳۹۶.
